Ambasada Republike Češke u Beogradu

srpski  česky 

Napredna pretraga

Upozorenje na članak Štampa Decrease font size Increase font size

Arhitektura zgrade

Čehoslovačka je, nakon svog nastanka 1918. godina, počela da gradi svoju novostečenu državnost. Onda je u diplomatske svrhe bilo potrebno sagraditi reprezentativne zgrade, koje bi odgovarale tadašnjim standardima.

Zgrada sadašnje Ambasade Republike Češke u Beogradu je jedan od malobrojnih objekata diplomatskih misija koji je u ovu svrhu kupljen ili izgrađen i koji, sa kratkim prekidom u periodu Protektorata Češka i Moravska, neprekidno služi u svrhu čehoslovačkog, kasnije češkog diplomatskog predstavništva.

Sa arhitektonske strane, ambasada poseduje izvanredne kvalitete i može se reći da se ubraja u najreprezentativnije objekte čeških diplomatskih predstavništava u svetu.

Nalazi se u istorijskom centru glavnog grada Beograda, u neposrednoj blizini najvažnijih državnih institucija: sedišta predsednika i Skupštine Grada Beograda – ranije kraljevskih palata, Narodne skupštine, Ustavnog suda i većine ministarstava i ostalih institucija.

Zgrada u neoklasičnom stilu dovršena je 1927. godine kao sedište Ambasade Republike Čehoslovačke u Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca. Autor projekta za ovu zgradu bio je arhitekta Alois Mezera, učenik slavnog Jožeta Plečnika. Osim zgrade beogradskog diplomatskog predstavništva, arhitekta Mezera je projektovao još i zgradu rezidencije ambasadora u Ankari, kao i prvobitnu zgradu čehoslovačkog diplomatskog predstavništva u Berlinu koja je, međutim, uništena prilikom bombardovanja na kraju Drugog svetskog rata.

Alois Mezera (20. 6. 1889, Slaný – 26. 9. 1945, Rýzmburk) bio je značajan češki arhitekta funkcionalizma i klasicističkog purizma. U periodu 1910 – 1913. studirao je na praškoj Visokoj školi za primenjenu umetnost kod arhitekte Jožeta Plečnika. Bio je predsednik Društva arhitekata, a u periodu 1920 – 1925. bio je član Udruženja likovnih umetnika Manes. Njegova supruga bila je slikarka Julie Winterová-Mezerová.

Monumentalni neoklasični (u češkoj književnosti je često nazivan i neorenesansni) stil najbolje je ispunjavao savremene potrebe reprezentativne arhitekture. Radilo se o modernom stilu koji je, slično kao purizam i funkcionalizam, oslobođen ornamentalne dekoracije. Kao jedini od međuratnih stilova, glavni akcenat stavljao je na monumentalnost i širinu prostora, te je stoga postao najomiljeniji građevinski stil vladinih zgrada po celoj Evropi svog vremena.